Aan de slag met vernieuwing en innovatie

This article was recently published in a Dutch Magazine for Young Professionals. It gives an insight in a innovation pilot program we ran at a big insurance company. We’re now focussing on bringing the initiative to the next level using the informal organization as much as possible. “I just go with the flow” (Fredrik Härén).

 

Wat doe je als medewerkers reorganisatie moe zijn?
Hoe motiveer je deze medewerkers als ze onzeker zijn over hun eigen toekomst?
Hoe stimuleer je hen om spontaan met verbeterinitiatieven te komen en nieuwe dingen uit te proberen?

Voor deze vragen zag het verzekerbedrijf van ING zich begin dit jaar gesteld. Voorbereidingen op een beursgang, uitdagende marktomstandigheden, een constante druk op kostenbeheersing. Allemaal aspecten die niet direct uitnodigen om uitgebreid te starten met vernieuwingsinitiatieven waarvan op voorhand niet vaststaat wat deze op zullen leveren. De actuele marktsituatie vraagt echter wel om een financiële dienstverlener die actief meebeweegt met veranderende omstandigheden en daarop juist het verschil maakt.

Hendrik Jan Bot (leiderschapsontwikkeling bij ING Verzekeren) en Rutger Slump (programmamanager de Baak) gingen met deze vraag aan de slag en ontwikkelden een programma dat medewerkers leert zelf het initiatief te nemen en deze medewerkers tegelijkertijd motiveert om aan de slag te gaan met hun eigen verbeterinitiatieven.

Een bijzonder samenwerkingsverband waarbij inmiddels, we zijn op driekwart van de pilot uitvoering, duidelijk is dat dit programma meer is dan alleen een training: het kan als vliegwiel functioneren om het verandervermogen van een hele organisatie te vergroten.

 

Wat maakt deze pilot zo bijzonder?

Allereerst de opdracht: een programma ontwikkelen over vernieuwing en co-creatie dat diezelfde vernieuwing en co-creatie tegelijkertijd in praktijk brengt. Het zal niet vaak voorkomen dat een opdracht wordt gegeven om een programma te ontwikkelen en in een pilot aan te tonen dat dit programma ook toegevoegde waarde biedt. Het is vaak veel veiliger om bestaande programma’s uit te laten voeren waarbij uit eerdere ervaringen blijkt wat ze opleveren.

Daarnaast de insteek: leren door doen. Belangrijkste voorwaarde om aan het programma deel te kunnen nemen is dat deelnemers daadwerkelijk een vernieuwings- of verbeterinitiatief hebben waarmee ze aan de slag gaan. Het programma levert daarmee ook tastbare resultaten en is meer dan training: het is werkend leren.

Tenslotte de inhoud: een combinatie van de eigen leervraag, een korte assessment op de eigen verander cultuur, het gebruik van theater improvisatie oefeningen om op anderen te focussen en een beproefde systematische benadering: design thinking. Juist die combinatie maakt dat het programma persoonlijk wordt, direct bijdraagt aan het eigen presteren en deelnemers enthousiasmeert om aan de slag te gaan.

Hoe beleven deelnemers het programma?

Als energie bron. Het maakt ze enthousiast om daadwerkelijk dingen uit te proberen. Om samen met gebruikers te vernieuwen en door te ontwikkelen. Om hetzelfde vraagstuk opnieuw te ontdekken door de ogen van de gebruiker. Het stimuleert ze creatief te zijn en dingen anders te doen.

Is het programma daarmee per definitie succesvol? Niet op voorhand. Natuurlijk lopen deelnemers aan tegen de beperkingen in hun eigen werkomgeving. Weinig tijd, druk om andere dingen te doen, bedrijfswaarden die innovatie tegen houden en managers die verandering niet echt ondersteunen. Toch leren de deelnemers om dat wat niet meezit juist te zien als randvoorwaarde bij het zelf dingen proberen. En dat is niet een beperking maar een mogelijkheid om te kijken hoever je kunt gaan. Zo wordt iedere stap is een stap dichter bij wat ook nog kan. En dat motiveert.

Hoe ziet het vliegwiel er richting de toekomst uit?

Gezien het succes van de pilot, zijn we in co creatie met de enthousiaste deelnemers en early adopters van HR om een platform te ontwikkelen voor vernieuwing in de organisatie. Het doel is om vernieuwers met elkaar in verbinding brengen, en de ondersteuning bieden die ze nodig hebben om van inzicht naar impact te komen. Het buiten-gewone creëren. Dat kan zomaar nog heel leuk gaan worden!

2013-09-23 16.01.17 2013-09-25 15.09.17

Advertisements

Masterclass Reframing – embracing Complexity

Last week Let’s Play Innovation organized the last Masterclass of 2013 on Reframing, by Bruna Setola. He has the the great job title “Gameful Experience Designer”, and is an inspiring guy on new ways of thinking (which says much more;)). Reframing means looking from a different perspective at the same situation. Indeed, that doesn’t sound very new…, but it’s getting interesting with the aspect of embracing the complexity of your environment to the max. Emerge yourself in complexity, and find what’s really going on.

Don’t try to contain what is open.
Don’t make simple what is complex.
Don’t isolate what is a network.
And don’t make static what is dynamic.


Wicked problems on the roll
So, Reframing embraces the fact that our environment has changed and we’re confronted with wicked problems. Issues that aren’t going to be solved on a simple level, because they are part of our complex experience driven economy. No more honest coffee beans, but a Starbucks experience with wifi, couches and at least cappuccino with latte’art. No more offices but moving creators in blended environments. So how can we work with this complexity? Put the next elements in your DNA:

1)    postpone your judgement
2)    Embrace the complexity of your domain
3)    Find the patterns (in stead of problems)
4)    Translate the patterns into new frames (reframing)
5)    Test the relevance of your new frame for your stakeholders
6)    Find the seemingly easy solutions that the frame brings
7)    Translate and test them into reality (Design Thinking can be your vehicle)

Give me an example!
Nothing works better than an example. Let’s take the Railways, with their question “How can we improve our service to get more satisfied customers?”

Current Frame: Transport. We move people from A to B.
Current solution: more trains, faster change of trains, high speed trains

Possible Reframe: Waiting room. We let people wait in trains and on stations.
Possible solutions: WIFI, nice coaches, shops, food & beverages, etc.

station Leiden

station Leiden

You can think of hundreds of reframes, but the best ones are simple, accepted by the majority of the stakeholders, and generate by itself many possible solutions for your challenge. When you hear about a successful Reframe it is always like “Why didn’t they think of that before?”. But make no mistake: it is hard work to find the underlying patterns and to come up with a good reframe.

 

Reframing and Playfulness
Reframing has, just like all playful methods, a user centered approach. That means that we follow the needs and dreams of a person, instead the possibilities of e.g. your iPhone. Technique empowers our dreams, and everything is possible. For many, including myself, this is sometimes a scary thought. We want simplicity back in our life because it is so… simple, clear and honest. And at the same time the current possibilities are very hopeful, because they create an opening for a more sustainable environment. I love final thoughts;)

Possible program to follow: Daring Innovation

Holding the space for Innovation

There is a metaphor for the concept “holding the space”. When a Jewish woman (or modern couple) goes into labor, there is an old lady sitting in the corner of the room, doing her knitting work. During all the pain, stress and big emotions of the process she just… keeps on knitting. She shows the couple without saying a word that she has seen it all before: There is no need for panic, it’s all part of the process, and everything will be fine. If she start screaming, you can start worrying… So, what can we learn from this elderly lady for our Innovation challenge?

Teams in distress
Innovation is most effective when working in teams, and they have (almost) similar phases. Forming, storming, norming, performing, and reforming according to Tuckman. Or getting together, fighting for understanding, loving, working and breaking up according to Slump:). Especially during the fighting phase in which teams struggle for team rules, ownership and values there is someone needed who keeps calm, shows without saying that it’s a necessary part of the process and only makes process interventions in order for the team to get to the next level. This e.g. team coach holds the space  for this team process. The idea that (s)he can intervene when things go out of hand is more important than actions.

keep-calm-carry-on

Holding the innovation game
In innovation the tension is even higher, as the outcome of the process is unknown. Innovators need a space where they can overcome their internal blockades, like “I’m not sure if this is going to work” of “I’m thinking of cows now, and I don’t know why…”, and start experimenting. with crazy new stuff.  So how do you create this space as a facilitator?

1. Find a process model as a map. This is especially important for the rational / control freaks in the group. They can’t handle the stress of not knowing where we’re going, and they are right: why reinvent the wheel? So be smart, pick or create a good one.
In Daring Innovation (DI) we make use of Design Thinking.

2. Introduce social rules that define how we interact. For instance: we always react in a “yes, and…” manner, and we stop when we hear the buzzer. Depending in the length of the process you give space for the team to make their own rules.
DI: Applied Improvisation. 

3. Create a physical space that supports the objective of of the meeting. This means on the one hand that we need the right practical tools. On the other hand should the room feel congruent with the phase of the innovation process. Are we at “Hard Rock” or “Singing Whales”.
DI: different locations from class room to Fablab. 

Whatever you do: for the participants it should all feel logical and in control – you’re holding the space. If you want to learn more please get into contact or follow the open enrollment program Daring Innovation @debaak

10 hints uit een Masterclass Prototyping

Elke maand organiseert de Baak – Let’s Play Innovation een Masterclass voor professionals om op een playful wijze organisaties te helpen in hun innovatieproces. Deze maand stond Prototyping centraal en werd gefaciliteerd door Wiro Kuipers en Rutger Slump in ‘De garage’ op Landgoed de Horst in Driebergen. 22 deelnemers gingen los met legosteentjes, viltstiften en hun eigen improvisatiekracht. Prototyping is het gesprek dat je hebt met je ideeën (Wujec). Een typisch geval aldus van “je had erbij moeten zijn”, maar hierbij toch gewoon tien hints.

1)     Word niet verliefd op je ideeën, waardoor je niet meer openstaat voor iets beters.

2)     Zorg voor een gelijk speelveld met de andere actoren in het proces. Dit kan door bijvoorbeeld het werken met LEGO waardoor de focus niet op de persoon maar op het bouwen komt te liggen.

3)     Volg je intuitie op momenten dat je nog geen duidelijkheid hebt door gewoon te beginnen. Beginnen is vaak de lastigste stap omdat je ratio controle wil houden. Mensen vinden instappen vaak zo spannend dat ze uitvluchten zoeken in hun mobiel, vragen over het proces, commentaar op de begeleiding etc.. De ervaring leert echter dat je vaak na afloop goed kan verklaren wat je gebouwd hebt, maar daarvoor moet je wel beginnen.

4)     Werk met duidelijke kaders zoals uitdaging en tijdsbepaling. In te veel ruimte raken mensen verloren. Wellicht herkenbaar als je ooit moest afstuderen…

5)     Gebruik Applied Improvisation (Ja, en… denken) als mindset om vanuit mogelijkheden in plaats van beperkingen te werken.

6)     Maak concreet wat je in je hoofd hebt of in tekst staat geschreven. Hierdoor ontstaat beleving bij vaak abstracte woorden, en de mogelijkheid voor anderen om hierop praktisch te reageren. Bouw Weconomy of Duurzaamheid maar eens met LEGO.

7)     Bouw samen. Vernieuwing ontstaat tussen mensen – jezelf proberen te verrassen is bijzonder lastig.

8)     Vaardigheden zoals bouwen, hoofd leeghouden, en creativiteit zijn te trainen net zoals boekhouden.

9)     De fysieke ruimte en begeleiding van de facilitator hebben grote impact op het proces. Een garage geeft bijvoorbeeld een informeel gevoel, waarin mensen zich meer vrij voelen om dingen uit te proberen.

10)  Prototyping is hard werken. Zorg dus voor een goede afwisseling tussen inspanning en ontspanning. Iedereen was uitgeput aan het einde van de middag.

Prototyping is onderdeel van een proces zoals Design Thinking, en staat uiteraard niet op zichzelf. Wil je er meer over weten of aan de slag in jouw organisatie – neem dan contact op met r.slump@debaak.nl, of meldt je aan voor het nieuwe innovatietraject Daring Innovation (bijna online, dus druk die F5 / Refresh vaak in!).

“If you freeze an idea too quickly, you fall in love with it. If you refine it too quickly, you become attached to it and it becomes very hard to keep exploring, to keep looking for better ideas.”

Review Masterclass The Innovator’s Eye (by Nicole Kemp)

Last Wednesday Suzanne Merritt facilitated the Masterclass The Innovator’s Eye on Purpose Driven Innovation and the C.U.R.I.O.S.I.T.Y. framework. She was key note speaker at the Beat The World event, and de Baak invited her back to teach professionals from the Let’s Play Innovation network how to empower your workforce with a more innovative mindset. Master Student Nicole Kemp was there, and gives us her insights:

de Baak
“Curiosity model and the 8 paths-to-purpose brings infinity to meaningful innovation”
Contradiction: I am speechless about this masterclass while I feel to shout out loud about it.
Universal: I am inspired by every single beauty who participated in this class and I am curious to the unknown beauty in the rest of the world.
Rules: This class makes me a stronger believer in “everyone’s beauty will save the world”. – Cristian Mihai Intersections: This class teaches how opportunities become attracting when two extremes (re)applied with pride
Ordinary: Suzanne Merritt let you play with Art in such away that it turns you in an extraordinary innovater
Surprises: The surprising effect of this class is becoming in one day an artists yourself and revealing the innovator in you
Invisible: Learn how to get an innovators eye by seeing through literally different lenses and angles (photography, poem, ..)
Transformation: Suzanne Merritt teaches you what you did not see before and “Let the beauty you love be what you do”. -Rumi
Yours: Your resources are infinite; they go beyond what you see at first sight, take a master class yourself and discover it.

Thank you very much Suzanne Merritt, but also everyone who participated and thanks De Baak, in particular Rutger, for organizing this.

An unforgettable lifetime experience.

420128_3157149178454_1237176163_n (1)Nicole Kemp is a Master student Business Administration – specialization strategy. Her Master thesis is on open innovation in the early stages of innovative large companies in the high-tech industry. “She did not know it could not be done, so she went ahead and did it” – by Almanac, Mary S. After her thesis she aspires to a management traineeship and to launch her pre-stage idea. 

 

Get connected to the Let’s Play Innovation platform, and receive information about the next Masterclasses, Playground Sessions, Events and more! 

Q42 – Kras op de planeet

Deze week was ik op bezoek bij het innovatieve internetbedrijf Q42. A happy place for Nerds, en prijswinnend als bedrijf om voor te werken. Met acht Q-ers gingen we in gesprek over wat innovatie voor hun is. Het simpel verlangen was een “kras op de planeet”. Daarmee was Apple met de eerste iPhone werkelijk innovatief, als zou je het kunnen zien als een slimme bijeenraping van bestaande technologieën. Dus wat kunnen we leren van Q42?

Leiderschap: Hoe kan ik jou ontzorgen?
De vraag die elke leider / manager aan zijn medewerker zou moeten stellen is: “Hoe kan ik jou maximaal ontzorgen, zodat jij je volle innovatiekracht kan inzetten?”. De leider als facilitator in plaats van aap op de rots. Je krijgt ook geen goede ideeën onder een douche die af en toe koud water doorlaat. Tegelijkertijd zullen er altijd gesprekken zijn over wie de afwas moet doen op momenten.

Regels: Alles mag worden veranderd!
Zodra we dingen vastzetten in regels komen we aldus vast te zitten. Het is aldus niet zo dat er geen regels geïntroduceerd kunnen worden, want de hoofdregel is dat deze aangepast mogen worden. Sterker nog, je bent verantwoordelijk om altijd de regels ter discussie blijven stellen.

Cultuur: Extern innovatief bouwt op intern innovatief
Elke organisatie die niet intern innovatief georganiseerd is kan ook niet met innovatieve producten of diensten komen. Culture eats …  for breakfast. De founding fathers van een organisatie zetten hierbij de trend, maar de huidige leiders moeten het lef en vertrouwen om deze ruimte te blijven geven. Mag ik iets radicaal nieuws doen, met het risico dat we een maand aan het puinruimen zijn, of moet ik me eerst maanden verantwoorden? Welk mandaat krijg ik hier? Bij Q42 gaat het soms mis door bijvoorbeeld vernieuwende technologie, maar het wordt altijd weer met elkaar opgeknapt.

Beheer: Beheer is remmend op innovatie.
Ik heb een situatie proberen te verzinnen waar de bovenstaande stelling niet opging. Volgens mij is het altijd zo. Als je als innovator met beheer aan de gang gaat, gaat je energie aldus naar beheer… En als je iemand aanneemt voor beheer, dan haal je een beheercultuur in huis. Dat kan een bewuste keuze zijn, maar heeft impact op de cultuur van de totale organisatie. Beheer introduceert regels om te behouden in plaats van te willen vernieuwen.

Focus: Wat is je innovatief referentiepunt?
Wat voor mij innovatief is, is voor jou wellicht oud nieuws, en voor mijn moeder onbegrijpelijk. Het is interessant om met elkaar in gesprek te gaan van wie we willen horen “dat is werkelijk bijzonder cool!”.

 

Veel medewerks van Q42 hebben ‘Q-er’ als functietitel op LinkedIn. Zij verbinden zich daarmee aan hun organisatie in plaats van aan hun hierarchische positie. Het belangrijkste is dat je passie en plezier in je werk hebt als je wil vernieuwen, en uit je comfortzone durft te stappen omdat je werkelijk iets nieuws wilt neerzetten, en het vertrouwen in je collega’s hebt dat ze er zijn ook als het een keer misgaat. Misschien is de strech vraag voor de directie van een bedrijf wel: mogen jouw medewerkers zich soms vervelen?

No individual knows, but collectively we do

I have been reading some of Matt Ridley’s books in the past with great interest.
The books Genome and the Red Queen are great popular science books about human biology and the role of DNA. Little did I know that this aristocratic man of science would als try to lead a bank. During his term, he would face a near bankruptcy, walk away unharmed and write a book. His dad was also a banker, so it must have been a matter of the right DNA.

Here is the TED talk which is also the opening chapter of his book “The rational optimist”. During this talk he touches upon the toaster project, which you can see and read about in my other blogpost. Making a toaster without the power of the division of labour is not so easy. Especially when you decide to make all components of the toaster from scratch. This talk stresses that no individual knows enough by him or herself to make (for example) a toaster or a computermouse, but that collectively we do.

Post from China

The reason that I could actually not write this post from China is because the wordpress blogosphere is not accessible from within China.

I want to raise a point about imitation and innovation. I have seen so much of the first in China that I actually started wondering abut the innovative aspect of imitation.

What does it actually take to make a good imitation? When you start out you might have no idea how the actual thing that you want to imitate is made. On the other hand alot of imitations are originals without the right labeling and a different price level. But I am talking about the real fakes here. The pictures below give you some hint about what type of imitation we are talking about: Adivon and Adidas, both sportshoe brands, not necessarily unrelated shoe designs (-;

But is imitation of an existing design actually simple? And is imitation inherently contrary to innovation? I don’t know. My visit to China has not given me the evidence that imitation is a simple and dumb process. The toaster project from the English artist Thomas Thwaites has made me doubt even more whether it is actually easy to imitate things of which the design is publicly available and generally regarded as a simple technology. Watch and enjoy the toaster project, he explains thouroughly his complex imitation process of an industrial toaster.

The interesting thing is that the Chinese do alot better job at more complex items than simple standard toasters, look at this beautiful selection of highly complex car designs.
Please disregard the annoying music and enjoy the similarities.

Trailer Beat The World – Let’s Play Innovation

Festival Beat the World – Let’s Play Innovation
Save the date: 11th of January 2013
Location: Driebergen, The Netherlands

During this festival (with partners like MIT Gamelab) we’re going to work with Playful methods and mindsets like Improvisation, Gamification, Rapid Prototyping, etc. etc. The goal is to find new ways to innovate to build a more sustainable society.